1. Κύρια Χαρακτηριστικά
Υψηλή κατανάλωση νερού και υψηλή παραγωγή λυμάτων. Οι χρωστικές προσδίδουν ένα σκούρο χρώμα στα λύματα, καθιστώντας δύσκολη την απομάκρυνσή τους λόγω του υψηλού χρώματος.
Μέθοδοι θεραπείας:
Τα λύματα μπορούν να ανακυκλωθούν και να επαναχρησιμοποιηθούν σύμφωνα με τα ποιοτικά χαρακτηριστικά τους.
Οι μέθοδοι αποτοξίνωσης περιλαμβάνουν φυσική, χημική και βιολογική θεραπεία.
Μέθοδοι Φυσικής Θεραπείας
1. Προσρόφηση
Υλικά: Ενεργός άνθρακας, μπεντονίτης, υπολείμματα βιομηχανικών αποβλήτων (όπως ιπτάμενη τέφρα) ή νέα προσροφητικά (όπως MOF).
Λειτουργία: Αφαιρεί μόρια βαφής (ιδιαίτερα κατιονικές βαφές) και ορισμένα βαρέα μέταλλα.
2. Τεχνολογία Διαχωρισμού Μεμβρανών
Τύποι: Υπερδιήθηση (UF), Νανοδιήθηση (NF), Αντίστροφη Όσμωση (RO).
Εφαρμογές: Διατήρηση-χρωστικών μεγάλων μορίων (όπως αντιδραστικές βαφές) και ανάκτηση αλάτων (όπως επαναχρησιμοποίηση συμπυκνώματος RO).
3. Πήξη/ Επίπλευση
Παράγοντες: PAC (χλωριούχο πολυαλουμίνιο), PAM (πολυακρυλαμίδιο), άλατα σιδήρου κ.λπ. Αποτέλεσμα: Αφαιρεί την αιωρούμενη ύλη, την κολλοειδή ύλη και ορισμένες υδρόφοβες χρωστικές (όπως οι βαφές διασποράς).
Μέθοδοι Χημικής Επεξεργασίας
1. Προηγμένες διεργασίες οξείδωσης (AOPs)
Διαδικασία Fenton: Το H2O2 + Fe2+ παράγει ρίζες ·ΟΗ, αποικοδομώντας αζωχρώματα (όπως το Acid Orange 7).
Οξείδωση του όζοντος: Οξειδώνει άμεσα τα χρωμοφόρα (όπως τα -C=N- και -N=N-), επιτυγχάνοντας ποσοστά αποχρωματισμού που υπερβαίνουν το 90%.
Ηλεκτροχημική οξείδωση: Μεταλλατοποιεί την ανυπόφορη οργανική ύλη μέσω αντιδράσεων ηλεκτροδίων (όπως τα ηλεκτρόδια BDD).
2. Μέθοδοι αναγωγής
Μηδενικός σίδηρος (ZVI): Μειώνει τις αζωχρωστικές (διασπώντας το -N=N- για να σχηματίσει αμινο ενώσεις).
NaHSO3/Fe2+: Στοχεύει σε λύματα που περιέχουν χρώμιο- (κατακρήμνιση Cr6⁺ → Cr3+).
3. Φωτοκαταλυτική αποικοδόμηση
Καταλύτες: TiO2, g-C3N4, κ.λπ., παράγουν αντιδραστικά είδη οξυγόνου (ROS) υπό υπεριώδες/ορατό φως. Εφαρμογή: Επεξεργασία λυμάτων που περιέχουν βαφές ανθρακινόνης και τριφαινυλομεθανίου.
Μέθοδοι Βιολογικής Θεραπείας
1. Αερόβια Βιολογική Επεξεργασία
Διαδικασία ενεργοποιημένης λάσπης: Στοχεύει εύκολα αποικοδομήσιμες οργανικές ύλες (όπως η ιλύς αμύλου), αλλά είναι αναποτελεσματική στον αποχρωματισμό των βαφών.
Βιολογικά βακτήρια φιλμ (MBBR): Ο σχηματισμός βιοφίλμ σε φορείς αυξάνει την αφθονία των βακτηρίων και ανέχεται μέτριες συγκεντρώσεις τοξικών ουσιών.
2. Αναερόβια Βιολογική Επεξεργασία
Αντιδραστήρες UASB/EGSB: Υδρολύουν και οξινίζουν τη μακρομοριακή οργανική ύλη (όπως ο πολτός PVA), συν-παράγοντας μεθάνιο.
Κλειδί για τον αποχρωματισμό: Η αζορεδουκτάση που εκκρίνεται από αναερόβια βακτήρια διασπά τις χρωμογόνες ομάδες της χρωστικής.
3. Τεχνολογία σύνθετου βακτηριακού παράγοντα
Λειτουργικά βακτήρια: Λευκοί-μύκητες σήψης (εκκρινόμενη υπεροξειδάση λιγνίνης) και Sphingomonas (αποικοδομητικές ενώσεις ανιλίνης).
Εφαρμογή: Στοχεύει στην απομάκρυνση των λυμάτων που περιέχουν PVA (πολυβινυλική αλκοόλη) και επιφανειοδραστικές ουσίες.